Als Feijenoorder in een AZ vak!

Ik ben fanatiek Feyenoord aanhanger, heb vroeger een seizoenkaart gehad maar vanwege de reisafstand (Heerhugowaard, boven Alkmaar, naar Rotterdam) dit niet volgehouden. Het hielp ook niet dat ik ging trouwen, kinderen kreeg etc. Maar de liefde voor Feyenoord bleef onvoorwaardelijk.

Na de winst op Willem II werd de bekerfinale gehaald. Zonder seizoenkaart was het onmogelijk om aan kaarten te komen voor het Feyenoord vak. Maar, mijn overbuurman is AZ seizoenkaart houder en kan ook aan kaarten komen. Hij kan voor mij een extra kaart kopen. Top!

Maar, het is een kaart met busreis vanaf Alkmaar. Dus de hele dag tussen de AZ fans kijken naar de bekerfinale. Ik besluit €52,- te betalen en er voor te gaan.

Eindelijk, het is 22 april en we hoeven niet meer te wachten. Eindelijk de wedstrijd. Om 11:30 uur vertrek ik met de overbuurman en twee andere buren richting het AZ stadion. De buren zijn allemaal gekleed in een AZ tenue. Ik niet, ik ben neutraal gekleed, wel in het groen. Heb wel mijn Feyenoord ketting om en draag een Feyenoord embleem bij me.

Aangekomen bij het AFAS stadion is het een gezellige mensenmenigte. We gaan eerst wat drinken in het AZ.
Er gaan in totaal 125 bussen vertrekken richting Rotterdam. Wat een organisatie. Er zijn er maar zeer weinig die niet in het AZ rood lopen. Maar dat mag de pret niet drukken. Bus 67, Vak E dat is de missie van vandaag.

Om 13:30 uur vertrekt een colonne bussen. Keurig begeleid door de Politie. Op de snelweg hebben we vrij baan. We rijden alleen niet heel snel en we rijden bij Rotterdam ontzettend om, waardoor we pas 15:45 uur geparkeerd staan. So far so good. De AZ fans in de bus zijn uitgelaten maar niet vol van vertrouwen. Wel wordt gejoeld naar alle Feyenoord fans die we in de buurt van De Kuip zien. Ik blijf stil en in mijn rol. We stappen uit en wandelen naar De Kuip.

Vlak bij de brug over het spoor bij De Kuip treffen we een groep Feyenoord fans. Gezamenlijk wordt gezongen ”HELEMAAL NIETS IN AMSTERDAM, HELEMAAL NIETS, HELEMAAL NIET, HELEMAAL NIETS IN AMSTERDAM”. Ik maak van de kans gebruik om vandaag lekker te zingen en doe lekker mee.

Even na 16:00 uur zijn we in het station. De korte zijde is helemaal van AZ. Er is werkelijk geen Feyenooordfan te bekennen aan deze zijde. Ik neem alvast een biertje op het mogelijke succes. In De Kuip worden om en om Feyenoord en AZ liedjes gedraaid en ik zing helemaal niets mee.

Vak E zit vol met AZ fans en een Feyenoord fan. Vlak voor het begin van de wedstrijd rolt het Feyenoord spandoek uit. Ik ben de enige die een foto maakt.

Eindelijk begint de wedstrijd. Veel gemopper van de AZ fans over de gele kaarten en je ziet de moed in de schoenen zakken na de 0-1 van Jørgensen. Het gemekker over de scheids en gescheld op onze mooie club houdt niet meer op nadat van Persie voor 0-2 zorgt. Na de 0-3 en het affluiten van de scheids loopt het hele vak leeg. Dit conform instructie: als AZ wint vertrekt de bus na de huldiging. Als AZ verliest vertrekt de bus 20 minuten na het laatste fluitsignaal. Dus ik ben in stilte dolblij en moet de huldiging missen. In 92, 94 en 95 was ik er ook bij en vond dat altijd een fantastisch moment. Nu gaan we de tribunes af. Gelukkig zijn er nog evenementenmuntjes over en besluiten we bier te gaan drinken. Die van mij smaakt het lekkerst. De wandeling terug naar de bus is heerlijk. Mooi weer, lekkere overwinning en heerlijk om als Feyenoorder te mogen luisteren naar alle verhalen over de oorzaken van de AZ nederlaag.

De bus zit gelukkig snel vol en we worden keurig door de politie de stad uit geleid. Het is stil in de bus. Nog wat gemopper op de scheidsrechter en dat AZ echt klote was vandaag. Ik geniet op de terugweg in stilte. Even na 22:00 uur zijn we bij het AFAS stadion, om 22:30 uur ben ik weer thuis. Elf uur op pad met de AZ fans en in stilte genoten van de winst van Feyenoord. Maar ik was erbij!

Met dank aan mijn buurman die met niet verlinkt heeft en er sportief mee omging.


 

Finale oho!!!

Zondag 22 april is het zover. Dé bekerfinale der bekerfinales. 100 jaar KNVB Beker en dus een gouden cup. Qua prestige eenmalig net zo belangrijk als die andere! Die gouden cup MOET in Rotterdam blijven en dus pakt FRFC1908 op de finaledag groots uit!

Vanaf +/- 12:00 uur draait Dj Hardbloxx op Varkenoord samen met Virusbeats Rodenburg een flink aantal uurtjes lekkere plaatjes om de sfeer tijdens de PMDS flink te verhogen! Vanaf +/- 16:15 zetten we het PMDS feestje voort in het stadion achter de gele zijde, waar dankzij de inspanningen van SLO’s / fancoaches van Feyenoord, met De Feijenoorder & FRFC1908 een pre party gehouden gaat worden. Met optredens van o.a.Royston DrentheLost RebelsBizzy BlaZe en Seaneman belooft het een gers feesie te worden. Zowel op Varkenoord als in het stadion wordt rond de finale echt bier geschonken. Laat je sixpack en glaswerk dus thuis! We zien je zondag op Varkenoord en daarna achter de gele zijde!!!

Finale oho!!!


 

Fotoverslag vlaggenkinderen Feyenoord-Heracles Almelo

Foto’s: Mandy Horstink en Feyenoord Media

Bij opkomst van de spelers bij de wedstrijd Feyenoord-Heracles Almelo stonden er 20 vlaggenzwaaiers achter het doel aan de kant van de Willem van Hanegem tribune. Rood-witte en groene vlaggen die werden gezwaaid door Kameraadjes. Een mooi gezicht en een toffe ervaring voor deze jonge supporters. Ze konden het gras ruiken en als extraatje konden ze de vlag mee naar huis nemen als aandenken. Het vlaggenzwaaien is een actie georganiseerd door De Feijenoorder en Feyenoord. Hieronder de foto’s.


 

Zondag geen pendeltreinen van en naar Rotterdam Stadion

Feyenoord-supporters kunnen aanstaande zondag 18 februari voor en na de thuiswedstrijd tegen Heracles Almelo (aanvang 14:30 uur) geen gebruik maken van pendeltreinen van en naar station Rotterdam Stadion. Dit vanwege werkzaamheden aan het spoor.

Supporters die zondag toch met de trein naar de wedstrijd in De Kuip komen, kunnen uitstappen op station Rotterdam Zuid of station Rotterdam Lombardijen. Op die stations stoppen zondag echter ook minder treinen: twee in plaats van vier per uur. Dat betekent dat supporters aanstaande zondag rekening moeten houden met een langere reistijd.

De vertrektijden van de treinen zijn kort van tevoren te checken op www.ns.nl (ook voor nieuwe en actuele informatie over de werkzaamheden van ProRail).

Gratis reizen met RET

Tram en bus zijn een goed alternatief voor reizen met de trein. Feyenoord-supporters kunnen drie uur voor en na de thuiswedstrijden van Feyenoord gratis reizen in alle tram- en buslijnen van de RET. Het gratis vervoer is geldig op vertoon van een wedstrijdkaart, in alle RET tram- en buslijnen.

Thuisduels met PSV en AZ

Ook rondom de thuiswedstrijd tegen AZ (zondag 11 maart) rijden er vanwege werkzaamheden aan het spoor geen pendeltreinen van en naar station Rotterdam Stadion. Bij de thuiswedstrijd tegen PSV (zondag 25 februari) stoppen er wel treinen op dit station.


 

Supporters praten mee over bereikbaarheid

Foto’s: De Feijenoorder

Bij de ontwikkeling van Feyenoord City wordt dankbaar gebruik gemaakt van de kennis en ervaringen van de supporters.

Op 29 januari jl. 25 reisden leden van de Feyenoord Supportersraad en De Feijenoorder ‘figuurlijk’ van huisdeur tot Kuip om samen met de projectgroep mee te denken over de bereikbaarheid van het Feyenoord City-gebied voor auto’s, fietsers, OV-reizigers, bezoekers te voet en reizigers met een beperking. Belangrijkste vragen: wat gaat goed? En wat kan beter, nu en in de toekomst?

Inmiddels zijn er vijf bijeenkomsten met belanghebbenden belegd. En net als de eerdere was ook die van 29 januari weer bijzonder vruchtbaar en inspirerend door de kritische, maar opbouwende inbreng van de supporters. Begin april wordt teruggekoppeld over de wijze waarop de bevindingen worden verwerkt in de plannen voor Feyenoord City. Alle bezoekers van de bijeenkomsten: bedankt voor jullie waardevolle input!


 

Reisverslag Manchester City–Feyenoord 21 november 2017

Tekst: Leo van den End, Foto’s: De Feijenoorder, Leo van den End.

Sinds een hele lange tijd zou ik eindelijk weer eens meereizen met Feyenoord voor een Europese uitwedstrijd. De laatste keer is bijna 20 jaar geleden tegen Inter Milan. In die periode bezocht ik bijna alle Europese uitwedstrijden waaronder de legendarische wedstrijd tegen Weder-Bremen. Maar toen kwamen er kinderen (2 tegelijk nog wel) en was het even over met de reisjes. Dochter Laura is inmiddels 16 en net zo’n grote Feyenoord-Fan als mijn vrouw en mijzelf. Iets in de opvoeding is toch goed gegaan dus.

Zodra de loting Champions League bekend was, begon Laura te “zeuren” dat ze naar de wedstrijd uit tegen en in Manchester wilde gaan. Lang hoefde ze niet te zeuren want ik zag dat natuurlijk ook wel zitten. Aangezien Manchester redelijk dichtbij en makkelijk met de auto te bereiken is (ik reis het liefste met mijn eigen auto omdat mijn rolstoel mee moet) was de afspraak snel gemaakt. Laura en ik gaan samen naar Manchester. Direct tickets geregeld voor de tunnel bij Calais (slechts 66 euro voor een retour, koopje dus) en een overnachtingsplek in een hostel in de buurt van Manchester voor na de wedstrijd. Zodra de kaarten voor de wedstrijd te koop kwamen bij Feyenoord deze direct besteld en nu hoefden we alleen nog maar af te tellen om te kunnen vertrekken.

Maandag 20 november had ik gelukkig geen afspraken dus ik kon lekker de hele dag slapen zodat ik uitgerust was om op 21 november om 01:00 uur ’s nachts te kunnen vertrekken vanuit Rotterdam. Laura liep al dagen te stuiteren van opwinding dus dat beloofde wat voor de 700km lange autorit naar Manchester. Precies op tijd vertrokken we vanuit Rotterdam, voorzien van een volle tank benzine, broodjes, water en cola richting Calais. De eerste etappe van de rit verliep voorspoedig om omstreeks 04:00 uur aan te komen in Calais. Dit was mooi op tijd omdat omstreeks 04:45 uur onze trein zou vertrekken. Binnen in de terminal tijdens een sanitaire al de eerste mede-supporters gespot. De auto in de trein rijden. Stoel achterover en muziekje aan, ruim een half uur later ben je in Engeland. Een uitermate relaxte manier van reizen. Het links rijden is even opletten maar omdat het flink druk was op de snelweg vanwege de ochtendspits rondom Londen werd er niet hard gereden en kon ik rustig wennen aan het Engelse verkeer.

Met zo nu en dan een pitstop voor een bak koffie bereikten we rond het middaguur zonder enig probleem Manchester. Het plan was om eerst naar het stadion te rijden, daar de auto te parkeren en dan met het ov richting het centrum van de stad. Dit omdat we dan ’s avonds na de wedstrijd direct in de auto konden stappen en de stad uit rijden richting onze overnachtingsplek 40 km buiten Manchester. Een vriendelijke dame van de beveiliging liet mij binnen de hekken van het stadion parkeren, dicht bij het uitvak en dicht bij de uitgang. De parkeerplaats zou de hele dag bewaakt worden dus een mooiere plek voor de auto was niet denkbaar. Nadat we de spullen die we nodig zouden hebben uit de auto gehaald hadden en natuurlijk mijn scootmobiel in elkaar gezet, kon onze Manchester ervaring echt beginnen. Met nog niet echt een idee wat we konden verwachten in het centrum gingen we richting de tramhalte. Wel verheugden wij ons al enorm op de aangekondigde “mars” die avond van het centrum naar het stadion. Aangezien de accu’s van de scootmobiel helemaal vol waren gaan ook wij aansluiten bij de mars.

Geen gedoe met kaartjes kopen (ov in Manchester is gratis voor mindervaliden en begeleider) of met hulp om in de tram te komen (1 keer gas geven en ik stond met scootmobiel in de tram). Zoals ik later die dag ook nog zou merken met de toegankelijkheid van winkels en sanitaire voorzieningen voor mindervaliden, kwam ik al snel tot de conclusie dat Nederland een voorbeeld kan nemen aan Engeland op dit gebied. Wat een verademing om in Manchester te reizen als mindervalide. Zo zou het eigenlijk ook in Nederland moeten zijn. Tijdens onze rit in de tram zagen we al een grote kerstmarkt. Laura is helemaal gek van kerst en ik moet eerlijk toegeven dat winkelen en struinen op zijn markt 1 van mijn guilty pleasures is. De planning was om eerst het voetbalmuseum te gaan zoeken om bij Maurice onze tickets op te halen en dan direct door naar de kerstmarkt. Vanaf de tramhalte was het ongeveer 15 minuten lopen naar het voetbalmuseum. Tijdens deze wandeling hebben we meer Nederlands dan Engels gehoord. Kortom het was al gezellig druk met Feyenoorders. Aangekomen bij het voetbalmuseum was Maurice al snel gevonden. Met onze tickets op zak konden we echt gaan beginnen met het verkennen van Manchester. Inmiddels hadden we begrepen dat rond half 6 de tocht richting het stadion zou beginnen dus we hadden nog tijd zat om lekker te gaan shoppen. Wat dit betreft stelde de stad ons niet teleur. Een gezellige kerstmarkt, gezellige winkelstraatjes en een groot overdekt winkelcentrum. Kortom keus genoeg.
Volgepakt met tassen vol met de gescoorde buit van het winkelen was het tijd geworden om weer richting het voetbalmuseum te gaan voor de gezamenlijke mars richting het stadion. Helaas begon het juist te regenen dus het beloofde een koude en natte wandeling te gaan worden. Bij het naderen van het vertrekpunt was ik de kou en de regen al snel vergeten. Wat een sfeer en geweldige vibe was daar voelbaar. Feyenoordsupporters ontspannen met agenten op de foto, gezellig een praatje met Engelse supporters, alles was mogelijk en geen moment was er sprake van een gespannen laat staan grimmige sfeer welke je vaak tegenkomt tijdens uit-wedstrijden. De tocht kon beginnen. De politie zorgde voor de begeleiding. Al het verkeer werd stilgelegd zodat wij midden op straat massaal zingend en feestend richting het stadion konden lopen. Onderweg veel mensen op straat die stonden te kijken maar ook veel mensen voor de ramen. Het leek alsof wij een attractie waren maar ook tijdens de mars is er (voor zover ik heb kunnen waarnemen) geen moment van spanning geweest tussen ons, de politie en de omstanders. Wat een geweldige sfeer en ervaring. Met continu kippenvel hebben we deelgenomen. Ondanks de drukte en hectiek was het geen probleem dat ik zittend in de scootmobiel mij tussen alle hossende en zingende supporters bevond. Zoals eigenlijk altijd zorgen mijn mede-supporters goed voor mij en werd er goed opgelet dat ik niet te erg in het gedrang zou komen. Ook werd er geregeld glas op straat weg geschopt door de supporters voor mij zodat ik geen lekke band zou rijden.

Na ongeveer een uur kwamen wij aan bij het stadion. Gauw de tassen en niet-noodzakelijke bagage in de auto leggen en dan richting de ingang. Door een steward van Manchester, een Nederlandse politieman en een steward van Feyenoord zijn we vriendelijk en behulpzaam begeleid door het stadion naar onze plaatsen. Mijn mond viel bijna open van verbazing bij het zien van de plek die gereserveerd is voor de mindervalide supporters van Feyenoord. Geheel overdekt, tussen onze eigen supporters en met een goede plek voor de begeleiders naast de rolstoelen. Ook nu weer kwam de gedachte in mij op dat er in Nederland wederom nog veel te leren is van de Britten. Zoals in dit stadion zouden eigenlijk altijd de plaatsen moeten zijn voor de mindervaliden. Ook de horeca en toiletten waren volledig ingericht en aangepast voor mindervaliden.
We hadden perfect zicht op het veld en konden de wedstrijd goed volgen. De sfeer in het vak was geweldig. Op het veld zorgde het spel van Feyenoord ook voor een goed gevoel. Over het resultaat zullen velen het eens zijn: prima wedstrijd met helaas een tegen de verhoudingen in teleurstellend resultaat. Ondanks dit resultaat overheerste het positieve gevoel over de stad, de medesupporters, het stadion en de voorzieningen en vriendelijkheid van de mensen. Na afloop waren we snel bij de auto en aangezien ik deze strategisch geparkeerd bij het hek reden we al snel weer het stadion uit richting onze slaapplaats.
Na een goede nachtrust en een traditioneel Engels ontbijt reden we richting Londen. Aangezien ik inmiddels bericht ontvangen had dat een paar treinen uit de dienstregeling genomen waren en wij pas ’s avonds weer de oversteek richting Calais konden maken en dus tijd zat hadden, heb ik op verzoek van Laura de ring van Londen verlaten en zijn we dwars door de stad gereden langs alle toeristische plekken. Het was voor Laura de eerste keer dat ze in Londen was dus ze genoot volop. Zonder schade aan de auto of opgestoken middelvingers heb ik veilig weer de stad kunnen verlaten voor het laatste stukje snelweg richting de Eurotunnel. In België aangekomen was het tijd voor avondeten. Wat kan je het beste doen als je honger hebt en je bevind je in België? Juist, stoppen bij een frituur en echte Vlaamse friet met stoofvlees bestellen. Dit was een mooie afsluiter van een geweldige trip van vader en dochter, onze club achterna reizen richting het mooie Manchester. Wat ons betreft voor herhaling vatbaar.

Leo (en Laura) van den End

November/December 2017


 

Familie bedankt Feyenoordsupporters voor reanimatie na Feyenoord-Napoli

De Feijenoorder ontving onderstaand bericht via de Bijzondere Wensen afdeling van Feyenoord. 

“Na de prachtige wedstrijd Feyenoord – SSC Napoli, verlieten mijn schoonvader en ik De Kuip. Hij was een trouwe supporter, in het bezit van een seizoenkaart en een Champions League passe-partout. Op de Olympiaweg zei mijn schoonvader dat ik even iets rustiger moest lopen. Na die woorden zakte hij in elkaar. Door diverse Feyenoordsupporters werd er meteen gereanimeerd. In totaal zijn ze veertig minuten bezig geweest, maar dit mocht helaas niet meer baten. In het ziekenhuis is hij overleden, maar eigenlijk was dit al gebeurd op de Olympiaweg.

Via deze weg willen wij de vele supporters die gereanimeerd hebben heel hartelijk bedanken. Voor de steun en hulp. Pa was een groot Feyenoord-man. Hij zat in vak J.”

Familie van Goch

We wensen de familie veel sterkte toe in deze moeilijke tijd!


 

Nieuw Feyenoordjurkje dankzij Adrie Moulijn

Wanneer gaan jullie weer zo’n jurkje maken?’ Het was een onschuldige vraag van Adrie Moulijn toen Feyenoordsupporters Hélène Meulstee met de weduwe van Coen Moulijn zat te lunchen, zoals ze wel vaker deed. Vier jaar eerder was Hélène nog een van de modellen voor het supportersjurkje dat het project 365Feyenoordvrouwen en ontwerpster Maartje Hoogland toen als test op de markt brachten. De jurkjes waren Adrie Moulijn niet onopgemerkt gebleven.

Ook voor dochters

„Ik vond dat al een tof project, omdat ik het met de makers eens was dat niet alles zo truttig en roze moest zijn voor vrouwelijke supporters. Ik had dat jurkje dus regelmatig aan naar De Kuip, maar ik zocht nog een ander model. Ik wilde er eentje met zakken. En er moesten kindermaten komen, want iedereen heeft het wel over vaders en zonen die naar De Kuip gaan, maar moeders gaan ook met dochters. Of vaders met dochters of oma’s met kleinzonen.”

De voorwaarden voor het jurkje had ze al voor ogen: draagbaar met hakken, gympen, een legging, een panty, waar jij je als supporter goed in voelt. Of zoals Hélène het zelf samenvat: „Van gezinstribune tot Maasgebouw en van vakkie X tot spelersvrouw.”

„Toen ik een hoodiejurkje zag, wist ik dat dat het moest worden. Ik zag alleen nog niet voor me hoe ik een rood-wit-zwart jurkje kon maken zonder dat het er meteen uit zou zien alsof je met clown Bassie zou gaan optreden.”

Aan de slag

Een zwart en rood potlood uit de kleurpotlodendoos van haar zoon en een potje Tipp-Ex boden de oplossing. „Ik ben gewoon gaan schetsen. Terwijl ik nog niet eens een ei kan tekenen. Toen ik het resultaat zag, werd ik helemaal enthousiast.”

Daarna ging het snel. Het was maart 2017 en Feyenoord zat midden in zijn eindsprint naar het landskampioenschap. „Ik wilde met dat jurkje op de Coolsingel staan, dus heb ik het voorgelegd aan Feyenoord. De afdeling merchandise had er vertrouwen in. Daarna ben ik met de Rotterdamse ontwerpster Mariska Oehlers, die eerder een Feyenoordgalajurk voor me ontwierp, aan de slag gegaan met een paar prototypes.”

Kleine proef

Op zondag 7 mei, de dag van de wedstrijd tegen Excelsior die veel Feyenoorders graag vergeten, beleefde het jurkje zijn première. „Ik had er alvast 25 laten maken voor bekenden en een paar spelersvrouwen. Daardoor wist ik dat het ontwerp werkte. Vriendinnen die nooit een jurkje droegen, deden deze wel aan én de spelersvrouwen die we benaderden waren enthousiast. De vrouwen van Van Gastel, Makaay, Botteghin, Vejinovic, Jones en Tapia hebben nu allemaal hun jurkje en hun dochters ook.”

De jurkjes zijn in de fanshop van de landskampioen verkrijgbaar. Komt er daarmee een droom uit voor Hélène? „Nee joh. Dit is echt toeval. Ik heb nog nooit iets ontworpen. Mensen vragen wel vaker of ik hier altijd van gedroomd heb. Ja, ik droom er nu van, van de zenuwen, of alles wel goed gaat.”

Bron: Metronieuws.nl: Tekst: Ellen Mannens


Oproep: Stuur je foto’s in van Shaktar-Away

Meer dan 500 supporters zijn afgereisd naar de verre uitwedstrijd tegen Shaktar Donetsk in Charkov voor de Champions League. Helaas kon er niet direct op Charkov worden gevlogen waardoor de supporters een overstap diende te maken. Je raad het al deze reis zorgde voor veel bijzondere verhalen. Supporters die in een vliegtuig zitten welke bij het taxiën tegen een vrachtwagen knalt of supporters die tegen een vertraging van 7 uur opliepen. Er waren ook supporters die het zekere voor het onzekere namen en per trein of auto zijn afgereisd naar Charkov. Dagen onderweg om Feyenoord te steunen! Onvoorwaardelijke liefde.
Charkov De Feijenoorder
Voor Hand in Hand zijn we op zoek naar unieke foto’s die een beeld geven van de reis, het leven in Oekraïne, de culturele hoogstandjes en natuurlijk de wedstrijdfoto’s. Stuur je foto in naar [email protected] en geef een korte beschrijving bij de foto. Let op dat je een foto van 1 MB of groter instuurt (hoe groter hoe beter) en vermeld je naam bij de foto. Wie weet staat jouw moment wel in de Hand in Hand van december!